De regen van de vorige dag is nog lang niet de laatste. Praktisch de hele dag regen tot we bij de laatste waterval van de dag aankomen en de zon begint te schijnen. We zijn dan alle gletsjers die in het zuiden van IJsland liggen voorbij. Wellicht heeft dat er ook een beetje mee te maken.
Maar eerst in de regen naar een wolwinkel annex breifabriek in VIK. Alle soorten IJslandse truien van zuiver wol, handschoenen,mutsen en alles wat je maar voor snuisterijen van wol kunt maken. Je ziet de truien hier overal gedragen worden, zelfs in de zomer.
Vlakbij het plaatsje van de breifabriek, liggen mooie stranden, gitzwart zand basaltrotsen en grotten maar ook hier regen, veel regen. Het volgende punt wat ook verregend is, is de waterval genaamd Skogafoss. Hier komt een bak water naar beneden waar je U tegen zegt. Het valt liefst 60 meter omlaag en de bovenkant was met een trap van 376 treden te bereiken. Omdat we al zo nat waren dat het leek of we onder de waterval hadden gestaan hebben we daar maar vanaf gezien.
Maar toen… Wij naar de volgende waterval, de Seljandfoss en zie wat gebeurt er, de regen stopt en er komen gaten in de bewolking die af en toe de zon doorlaten.
Als we in Selfoss op de camping zijn is de temperatuur zelfs heel aangenaam.

De breimachines van bovenaf gezien

Het zwarte strand en de rotsen in het water

Basalt-formaties

Ik is groot en zij zijn klein

De Skoggafoss

Veel regen

Zelfs de vliegen schuilen voor de regen

De Seljandfoss

Langs de hele rand diverse fossen

De bus naar Landmannalauger

De ruine van Stong

Het weelderige valleitje

De replica van de boerderij met slechts een ingang

De achterkant

Het kratermeer

De IJslandse woestijn

Mooi gekleurde bergen

Door de rivier

De omgeving van Landmannalauger

In het lavaveld

De stomende berg

Overal stoom

Een pruttelende zwavelpot

Het pad naar beneden

Een stevig bergstroompje

Tussen de lavaformaties

Het wandelpad

De groen uitgeslagen berg

De rustige Hekla
Vandaag staat de enige busexcursie naar Landmannalauger op het programma.
We gaan met een vierwielaangedreven touringcar met grote wielen het binnenland in. De eerste 110 km gaan we over een normale asfaltweg en de laatste 25 over een zeer ongelijke gravelweg met diepe kuilen en rotspunten. Onderweg is er nog tijd voor een aantal bezoeken. Eerst gaan we van de weg af een hobbelpad over naar de resten, fundering, van een oude boerderij Stong die in 1104 onder de as van een uitbarsting van de Hekla was bedolven en in 1939 is opgegraven. De volgende stop was een replica van zo’n boerderij die in 1974 is gemaakt naar het voorbeeld van Stong. Een kleine tussenstop hielden we bij een vallei, zo mooi en weelderig dat het jammer was dat we daar net een forse bui over ons hoofd kregen die het foto’s maken een beetje bedierf.
Weer verder naar de volgende tussenstop. Die was niet zo belangrijk om wat te zien maar om de magen wat te bedienen. We kregen een heerlijke kop soep gepresenteerd die de ergste honger kon stillen. Het is ons wel opgevallen dat hier in IJsland heel vaak soep wordt gegeten en dan meestal een vrij dikke soep die erg goed vult.
Dat was allemaal nog op de asfaltweg. De rest van de reis was dus een gravelweg met obstakels. Over deze 25 km hebben we een uur gereden met een korte onderbreking bij een kratermeer. Voordat we ons einddoel bereikten ging de bus nog door een forse rivier waar alleen terreinauto's gebruik van konden maken. Dan zijn we in Lansmannalauger gearriveerd. Heel veel mensen, heel veel tentjes en ook veel rescuewagens. Er blijken twee personen in moeilijkheden te zijn gekomen en een van hen was nog vermist. Het is bij elkaar een kermis van je welste. Een van de attracties is een punt waar twee riviertjes samenkomen, een met koud water en een met heet water. Als je dat mengt krijg je badwater tussen de 30 en 40 graden. Er werd dus veel gebadderd door veel personen in deze hotpot.
We hadden hier drie uur de tijd om in dit mooiste wandelgebied van IJsland te gaan lopen voordat de bus weer zou gaan rijden. Tijd genoeg om het lavaveld over te steken en naar de pruttelende zwavelbronnen en stoompluimen te komen.
Het gebied is geothermisch zeer actief en dat is in de hele omgeving goed te zien, kleurrijke bergen van geel tot lichtbruin, rotsen groen van de zwavelafzetting en in het lavaveld veel glinsterend obsidiaan, glasachtige oppervlakten van de lava. Ook stroomt er natuurlijk water door de dalen want sneeuw is hier op 600 meter hoogte nog ruim voorhanden.
Om vijf uur wordt de terugreis begonnen en als we langs de Hekla (de veelbesproken vulkaan wegens de zomerstilte) rijden moeten we constateren dat er helaas niets aan de hand is en we niet getracteerd worden op een mooie uitbarsting.