Verzamelen om 10.00 uur. ca 13 personen komen opdagen, een enkeling wat aan de late kant, maar die had het excuus dat hij na 25 km er achter kwam dat hij zijn peddel was vergeten.
Een heel gemeleerd gezelschap ging om ca 10.30 uur te water. Met het instappen begonnen de problemen al want met een straffe windkracht 5 recht op de harde stenen kant was het moeilijk de boten onbeschadigd in het ruime water te krijgen. zoals gezegd een harde 5 Beaufort uit het noord noord-oosten en een voorspelling die niet veel beters beloofde voor de komende uren. De windwaarschuwing ging van 6 op het IJsselmeer tot 7 op de Wadden. Er stond ons dus wat te wachten.
Het geplande doel, Het Paard van Marken konden we dus wel vergeten. Als alternatief: een beetje in de buurt blijven en kijken hoe zo'n wind op het IJsselmeer zijn sporen afgeeft.
Allereerst richting Pampushaven aan de andere kant van het water. Goed zichtbaar als je hoog en droog op de kant stond maar nog slechts een vage streep als je laag en nat in je boot zat, afstand ca 6 km. Het konvooi zette zich langzaam in beweging, keurig ingedeeld met een voorvaarder, een achter en twee vaarders op de flanken. De ervaring van de vaarders liep behoorlijk uiteen maar dat was ook te voorzien, want het was een tocht voor beginnende zeevaarders. Na ongeveer 1,5 uur waren we aan de overkant en voeren we naar het havenhoofd. In de beschutting van de dijk leek het IJsselmeer een rustig watertje. Voorbij het havenhoofd veranderde de situatie. Van hieruit konden we ook het oorspronkelijke doel van de tocht tussen de zeilboten onderscheiden. Marken op ca. 9 km afstand. Met dezelfde snelheid als van het afgelegde stuk zou ons "doel" in 3 uur te bereiken zijn. Maar goed dat dat niet meer hoefde. Wel een klein stukje het woeste IJsselmeer op. Tegen de wind in, langzaam maar zeker, in de ruimste betekenis. Iedereen, ook de beginners zaten nu goed in de boot. Na een paar honderd meter en ongeveer 15 minuten keren en terug naar het havenhoofd. De snelheid zat er meteen goed in maar de achteropkomende golven en de daardoor veroorzaakte onstabiliteit zorgden voor enkele angstkreten en een 'ik zie het niet meer zitten' houding. Na enkele minuten waren we weer achter de dijk in 'veiligheid' en een enkeling verzuchtte "ik moet toch nog maar meer oefenen".
Half wind achter en een beetje surfend, richting jachthaven en rustplaats. Een kentering onderweg, gevolgd door een losgelaten boot, snel driftend in de wind, bracht wat leven in de brouwerij en meteen gespreksstof voor de pauze. Na de pauze de oversteek naar het startpunt en na achterlating van enkele personen vertrekt de groep naar de serie eilandjes voor de kust om er omheen te slalommen. De rust van een luwte afgewisseld met een beukend IJsselmeer liet iedereen genieten van wat een groot binnenwater te bieden heeft.
Na een korte pauze op een van de eilandjes volgde de terugweg dwars op de nog aanwakkerende wind. Kort langs de kant maar verder alles vergend van de vaarders. Landen op een stenen kust kan goed door uit je boot te gaan, was een opmerking. Een enkeling nam deze opmerking onvrijwillig ter harte en haalde zo op een meter van de kant toch nog een nat pak.