Ger's Reisverslagen

Marokko winter 2016

Amtoudi - Tata

vrijdag 29 januari

Onderweg naar Tata, een stuk van ruim 200 km door de woestijn. Af en toe kom je een oase tegen waar het leven van de mensen zich afspeelt. In deze oases en bijbehorende plaatsjes valt het op dat er veel donker gekleurde mensen wonen. Ook is het leger hier aanwezig omdat we hier dicht bij de grens met Algerije zitten.
De camping is klein maar leuk gelegen aan de rivier en op loopafstand van het centrum van Tata. Het is bekend van de grote palmerie en is nog niet zo oud en gesticht door de Fransen.

zaterdag 30 januari

We nemen een vrije dag en doen wat huishoudelijke zaken, bezoeken de markt en verkennen een gedeelte van de omgeving.

zondag 31 januari

Met zijn allen een fietstocht maken. Naar de palmerie waar we via een dorpje naar toe rijden. In het dorpje weer een gesloten gedeelte, verdedigbaar en een heiligdom op de heuvel boven de agadir, weer naar beneden en door de palmerie over zandpaden, vastlopen in lemen dorpjes, weer terug, ander pad en uiteindelijk weer bij de camping.
In de palmerie het prachtige meertje (zoals we op de plaatjes van de oase kennen). verder allerlei goten of kanaaltjes en delen die bevloeid zijn. Het totaal oppervlak van de palmerie is van 3 bij 1,5 km.
Terug op de camping werden we bediend door de campingbeheerder met de kefta-tajines (gehaktballetjes en ei) die we besteld hadden. Deze gehaktballetje waren niet halfom maar alleen van rund.

maandag 1 februari

Een rustdag met een wandeling door en langs de Tatarivier die een bedding heeft uitgesleten die er mag zijn. Grof geschat 100 meter breed en tot ca 6 meter diep. Gelukkig voor ons staat hij nu leeg (op af en toe een poeltje na) want er is in deze regenperiode, die meestal van november tot maart duurt, geen regen gevallen. Het is hier dan ook ongelooflijk stoffig (Ivonne krijgt er langzaamaan een complex van).
Onderweg komen we restanten tegen van lemen huizen want er is hier geen zand maar alleen maar leem, loss en keien.

dinsdag 2 februari

Vandaag gaan we er met z'n tweeen op uit. Om 10.00 uur zaten we op de fiets en nadat we de plaats hadden verlaten, is de weg heel rustig. De volgende plaats is ca 40 km verderop (we doen hiervan maar 15 km) en het verkeer tussen deze plaatsen is heel spaarzaam. De oases zijn dan ook bijna geheel zelf-supporting op alleen wat duurdere gebruiksgoederen na. Na terugkeer samen een terrasje bezocht, een drankje (natuurlijk geperst sinaasappelsap) gedronken en wat gegeten.
Omdat ook in deze plaats het leger zijn vestiging heeft hebben we een zeer goede internetverbinding. Het lijkt soms net zo snel als thuis.