Als we voor de opening van de reis de flessen gaan ontkurken vliegt een van de kurken spontaan, terwijl de fles al enige tijd op tafel staat, met een knal de lucht in. Dat betekent uitkijken bij de rest.
De officiële start van de reis begint dus met een glaasje sekt en een praatje gevolgd door een diner in het hotel bij de camping. De stemming zit er al goed in en de kennismaking van een paar weken terug wordt goed voortgezet. De meesten gaan al vroeg op stok want morgen wacht een vrij lange dag naar Belgrado.
Ruim voor zeven vertrekt de eerste camper richting Belgrado. Over de snelweg ongeveer 484 km door drie verschillende landen en dus ook twee landsgrenzen. Het stuk in Slovenië gaat door een mooi heuvelachtig landschap waar we abrupt tegen een file aanrijden die voor de grenspassage staat. Alles moet door een rijbaan totdat er uiteindelijk een tweede loket wordt geopend en na een kwartier zijn we aan de beurt. Dan volgt nog een rij voor de Kroatisch douane en kunnen we dat land binnen rijden. Nadat we Zagreb zijn gepasseerd rijden we honderden km naar de grens van Servië. daar wacht weer het ritueel van de paspoorten, kentekenbewijs en de groene kaart.
We gaan op excursie naar Belgrado met de bus. De stad heeft ca. 2 miljoen inwoners en heel veel auto’s. Als we horen dat het gemiddelde maandinkomen op 400 euro staat, vragen we ons af hoe al die auto’s hier kunnen rijden?
We bezoeken als eerste de orthodoxe kerk St. Sava, een van de grootste orthodoxe kerken van de wereld die nog steeds in aanbouw is. De bouw is gestart in 1935 en duurt zo lang omdat de hele financiering middels giften moet plaatsvinden. De buitenkant is gereed evenals de crypte, die we hebben bezocht. De koepel is van binnen al helemaal bekleed maar staat nog in de steigers zodat deze niet kon worden gefotografeerd.
De volgende bezienswaardigheid was het oude fort dat hoog boven de rivieren is gelegen dus op een zeer strategisch punt.
Weer verder richting zuid-oost naar Sofia. Als we moeten uitchecken uit Servië staat er een flinke rij die na de pause van de douaniers eindelijk in twee rijen kan worden afgehandeld. Maar wat gebeurt er als we nog slechts vier auto’s voor ons hebben; de stroom valt uit en alles staat stil. Na ongeveer een uur zijn we door de douane en kunnen een vignet aanschaffen. De weg in Bulgarije begint met een strook kasseien die in de wielerwedstrijd Parijs-Roubais niet zou misstaan. Dwars door Sofia bereiken we om 18.00 uur de camping. Het uur tijdverschil is daar dan al in verrekend.

Overzicht over de startbijeenkomst

De orthodoxe kerk, gelegen op een heuvel in Belgrado en dus al van verre zichtbaar

De crypte van de kerk, voorzien van veel bladgoud

De hoofdplaats in de crypte

Nog steeds resten van een van de bombardementen op Belgrado

De ingang van de fortificaties

De samenvloeiing van de Sava in de Donau

De rivier de Savo ook ruim 1000 km lang

De rivierarm op de voorgrond is een doodlopend stuk met een hele reeks restaurants

De Donau vanaf de camping met op de achtergrond de door Chinesen gebowde brug

De grensovergang naar Bulgarije

Camperplaats bij Sofia met enkele authentieke niet meer bewoonde pandjes
Aangekomen in Harmanli/Biser staan we nu op 40 km van de Turkse grens. De camping wordt beheerd door een Engelsman en is helemaal compleet. We zijn ’s-avonds nog gaan eten in het dorp waar we bij de lokals lekker hebben gegeten. Je kunt je het bijna niet voorstellen dat je voor 13 euro kunt eten met vier personen met een voorgerecht, frites met geitenkaas, kebab en als drinken twee glazen wijn en vier bier.